Georgia O'Keeffe - Black Place II

Column ‘koffieTcacao #5′:
Chocoladeliefde

Dat vrouwen liever chocolade eten dan de liefde te bedrijven, is een fabeltje. Maar dat intimiteit lekkerder is met chocolademinnende mannen, is wat mij betreft een waarheid als een koe.

Mijn eerste vriendje is daar nog steeds het beste bewijs van. Bij het ontbijt at hij chocoladecrème uit van die plastic vlootjes waar onder het deksel een korstje zat dat je moest breken met een mes. Het genot waarmee hij zijn mes onder dat korstje liet zakken, was voor mij het ultieme bewijs van onze compatibiliteit. Zwoel, traag en diep, na hem is seks nog zelden zo goed geworden. Hij had steeds een dik pak chocolade in huis, verorberde minstens een reep per dag, vaak meer. Toen we gingen samenwonen, moest ik hem smeken zijn chocolade te verstoppen. Met suikergoed heb ik namelijk nooit echt mate gekend. Met hem ook niet. Ik was zo verliefd, dat ik jarenlang geen andere man zag staan.

Tot het uiteindelijk uit was en ik van andere chocoladebinken ging proeven. In Californië liep ik een charismatisch entrepreneur en raw foodie tegen het sexy lijf. Bij mijn eerste bezoek had ik chocolade voor hem bij, en het bleek zijn favoriet te zijn. Dat zette de toon. Hij stond er op chocola in combinatie met zonnebloempitten te eten. Die stijl – droog, rauw en een beetje houterig – typeerde hem, maar stond haaks op zijn gedrag in bed, dat verslavend vurig en meeslepend was. Een donkere en complexe klassereep die verdomme mijn hart brak.

Met een jonge kerel, een ex-stripper, snowboarder en aspirant-chef, beleefde ik een onstuimige nacht in Bangkok. Hij was lief en teder, een beetje onzeker ook, jonger dan mij. Lager cacaopercentage, des te smeuïger. In een hip jazzcafé likten we chocolademousse van elkaars vingers. Later in een hete pensionkamer aten we stukjes mango van elkaars zwetende lijf. De volgende ochtend legde hij zijn hoofd in mijn schoot, en fluisterde dat hij me ging missen. Zoete vanille, goed voor eens af en toe.

Iets later kwam de man die mijn chocoladeliefde naar een ander niveau tilde. Zijn mededeling dat hij zelf chocolade maakte, schudde een slapend verlangen in me wakker. Drie dagen later stond ik in zijn keuken. Hij was gedreven, nogal intens en een tikkeltje geobsedeerd, een verrassend doortastend minnaar. Hij viel als een blok voor mij, ik voor zijn chocolade.

Mannen die van chocolade houden zijn voor mij even onweerstaanbaar als mannen die van katten houden. Die chocola en die katten verklappen iets over de manier waarop ze liefhebben: met een tedere en tegelijk ontembare sensualiteit. Dat smaakt!

~~~~~

Dit is Pantoufle’s vijfde column voor het magazine koffieTcacao. Deze column vind je in hun vijfde nummer, in de winkel of in jouw lokale koffieplek vanaf 20 augustus 2013. Post je reacties op Facebook!

Schilderij: Georgia O’Keeffe, ‘Black Place II’, 1945.